Најчесто наведуваната должина на оваа траса изнесува околу 22.387 километри. Според пресметката што ја наведува Brilliant Maps, за таков пат би биле потребни околу 4.492 часа одење. Тоа значи 187 дена непрекинато пешачење, или околу 562 дена ако се оди по осум часа дневно, без поголеми паузи. Истиот извор наведува дека на патот би се совладале повеќе од 117.000 метри искачување и исто толку спуштање, што покажува дека оваа рута не е само долга, туку и физички екстремно предизвикувачка.
Екстремно предизвикувачка рута
Патот би водел низ огромен дел од Африка, потоа преку Блискиот Исток, Кавказот и големите пространства на Русија. Од Кејптаун би се тргнало кон север низ јужниот и источниот дел на африканскиот континент, преку земји како Боцвана, Замбија, Танзанија, Уганда, Јужен Судан и Судан. Потоа трасата би одела кон Египет и Синај, преку Суецкото подрачје, кое ги поврзува Африка и Азија по копнен пат, пишува Nova.rs.
По влезот во Азија, патот би продолжил преку Блискиот Исток кон Турција, потоа кон Грузија и понатаму на североисток, низ Русија. Најдолгиот и најтешкиот дел од патот би бил токму рускиот дел од рутата, бидејќи пешакот би морал да помине огромни растојанија низ Сибир, сè до Магадан. Africa Check наведува дека достапните докази ја поддржуваат тврдењето дека оваа рута е теоретски можна како непрекинат копнен пат, но и нагласува дека нејзината практична изведба би била исклучително комплицирана.
Континенти, зони, јазици…
Она што ја прави оваа траса посебна не е само бројот на километри. На патот од Кејптаун до Магадан би се промениле континенти, климатски зони, релјефи, јазици, валути, политички системи и временски зони. Пешакот би поминал од јужноафриканскиот брег и полусушните предели, преку саваните и тропските области на источна Африка, потоа низ северноафриканските пустински краишта, блискоисточните висорамнини, Кавказот и на крајот низ студените предели на рускиот североисток.
Магадан не е случајно крајна точка на оваа рута. Тоа е еден од најоддалечените поголеми градови во Русија, сместен на брегот на Охотското Море. До него по копно се стигнува преку исклучително долги и сурови делници на рускиот Далечен Исток. Токму затоа завршувањето на патот во Магадан ѝ дава на оваа рута речиси епска димензија.
Најфасцинантно во целата приказна е тоа што оваа рута покажува колку светот е истовремено поврзан и огромен. На картата изгледа како една линија. На терен тоа би било минување низ континенти, пустини, планини, граници, градови, села, подрачја погодени од војна, заледени патишта и предели во кои најблиската помош често е многу далеку.
Извор: bizlife.rs
